Meistari spurði nemendur sína: „Hvar byrjar bænin?“

Sá fyrsti svaraði: „Í neyð – því þegar ég er í vanda tala ég við Guð.“

Annar svaraði: „Í gleði – því þegar ég hlæ og fagna, losna ég frá öllum áhyggjum og næ sambandi við Guð.“

Þriðji svaraði: „Í þögninni – því þegar hugur minn kyrrist getur Guð talað við mig.“

Fjórði svaraði: „Í barninu – því þegar ég verð eins og barn aftur og þori að babbla við Guð er allt gott.“

Meistarinn svaraði: „Þið hafið öll svarað vel. En bænin byrjar ekki í okkur mönnunum. Guð byrjar samtalið við okkur. Guð byrjar – ekki við.“