Adobo er einn þjóðarrétta Filipseyinga, gjarnan hægeldaður réttur í bragðmikilli kryddaðri sósu úr ediki og sojasósu. Í þessari útgáfu er notaður kjúklingur með beini og skinni, sem gefur djúpt og ríkt bragð. Súrbeiskju ediksins má sæta að smekk hvers og eins. Berið fram með hrísgrjónum og ausið sósunni rausnarlega yfir.
Fyrir 4-6.
Hráefni
6 kjúklingalæri með beini og skinni (eða blanda af lærum og leggjum, alls um 1,1 kg)
⅓ bolli sojasósa
6 hvítlauksrif, marin
2 msk jurtaolía
3 lárviðarlauf, fersk eða þurrkuð
1 tsk heil piparkorn
⅓ bolli edik
2 tsk hunang (sumir setja strásykur – valkvætt)
Soðin hrísgrjón, til framreiðslu
Matseld
- Marinering: Setjið kjúklinginn í stóran lokaðan poka eða ílát. Bætið sojasósu og hvítlauk út í. Veltið kjúklingnum í marineringunni, lokið og látið marinerast í ísskáp í 1–8 klukkustundir.
- Brúnið kjúklinginn: Hitið olíuna í stórri pönnu með loki við miðlungsháan hita. Lkkið hitann þegar olían byrjar að glansa. Skafið hvítlaukinn af kjúklingnum og geymið hann í marineringunni og setjið kjúklingabitana á pönnuna. Brúnið kjúklinginn í um 3 mínútur á hvorri hlið. Hægt að steikja í tvennu ef of lítið pláss verður á pönnunni með einni steikingu.
- Látið malla: Þegar allur kjúklingurinn er brúnaður (setjið hann aftur á pönnuna ef unnið var í skömmtum), bætið marineringunni með hvítlauknum út í ásamt lárviðarlaufum, piparkornum og ¾ bolla vatni. Hækkið hitann og látið suðuna koma upp, lækkið síðan hitann, setjið lok á og látið malla þar til kjúklingurinn er meyr, þ.e. í um 40 mínútur.
- Edik, jafnvægi og frágangur: Hækkið hitann ofurlítið og bætið ediki og hunangi út í. Látið sjóða án loks í 10 mínútur til að bragðið jafnist. Beiska sýran í edikinu mýkist við eldunina. Sósan á að vera súrsæt, þannig að hún gleðji án þess að yfirgnæfa bragð. Ef hún er of súr er hægt að bæta við hunangi eða sykri. Ef hún er of mild má bæta við svolitlu ediki. Hægt er að sjóða sósuna lengur til að þykkja frekar, ef óskað er.
Berið fram yfir hrísgrjónum og ausið sósunni ríkulega yfir kjúklinginn.
Bæn. Þökkum Drottni því að hann er góður og miskunn hans varir að eilífu.
Þessa uppskrift fann ég í NYT og höfundur er Naz Deravian.